- Mehmet Ali ALBAYRAK
- 12.07.2025
Yükleniyor
Resim: The Book Ibbur (1916)
Ressam: Hugo Steiner
Duaya uğrayan o sözü bilir misin?
hani hayata atılışının izini sürer
uzun göller gibi birikmiş -bir erk düşlerdik
Petrus, Ebubekir ve ben
otuz gümüşe paketleme bir isa satan
o şehir eyvan, o şehirde piktogramın bile kalbi yok sanıyorlar.
En azından her insanı anlayabilecek bir köpek
olsun isterdik, o zaman şehir eyvan değil dört başı mamur
çocukları sırf sebt günü ölü dirilttiler diye azarlamayan
namuslu, ehli insan
ağzımın kapı kanatlarını koruyan kadınlar doluşurdu.
Petrus, Ebubekir ve ben
güzel bir söz duymak için
aslında kendimizden kaçış
zarafet üzre oluşumuza varıştı.
Bir yüzün kurtuluşunu o şehirde
yine de en iyi köpekler bilir,
çünkü köpekler,
iyi köpekler iyi bir yüzü nerede görse tanır
yorguna su içirmese de tanır
kayıp bir oğulun izdüşümüne yansır da tanır.
O şehirde en azından, Ebubekir ve ben
-Petrus taş olup iyinin bari bir temeli olsun istemişti–
“orduların rabbi de olsa, bir oğlanın hiçkimsesi de
köpeklerin iyi bildiğine güvenebiliriz” demiştik.
Böyle birini bulduğunda inan,
kıyafetlerini yırtıp bir müddet eve hapsolmana
mücevherlerini saklamana
saçlarını ve sakallarını salıp sudan kaçmana
ve mum ışığında uzunca yas tutmana
gerek kalmayacak.
Düzgün bir dudakla söylenen yalanlar hariç
o şehirde
kitapların tarif ettiği aşka yabancı ne varsa
insandan büyük olduğu sanılan ne varsa kaldı inan.
Artık
yaşamaktan emin olmayan ayağa kalkıyor
mağrur canavarlar açıklıyor iflasını her ilişkinin sonunda
gecenin yularını sıyırmak
en sevdiği uğraşı oluyor sabahsızların
çünkü geceye hiçbir şey vermediler
bu yüzden sabahı hiç hak etmedikleri kendi aralarında
tartışma konusu bile olmamıştır.
Artık ikindisiz
ve köpeksiz şehirlerde yaşamayacak kadar yorgunuz
zaten Ebubekir de çoktan gitti,
her ne öğrendiysem
iyi köpeklerden ve kadınlardan
her neyse canımı yakan
iyi köpeklerden ve kadınlardan.
13/08/2023
Yorumlar:
Yorum Yazabilirsiniz.