İkinci Hikaye - Hüseyin Gâzî'nin İntikâmı

İkinci Hikaye

Hüseyin Gâzî'nin İntikâmı

Emir Ömer dedi, Beyler geldi ve Abdüsselâm

Seçilir başkomutan, Câfer küçüktür vesselâm

Geçiyor peş peşe yıllar basıyor on üçüne

Öğreniyor hadîs, tefsîr hele bak hünerine

Bir mübarek cuma vaaz etti halka kalpten

Hüzünlenip dediler bizlere anlat yeniden

Eğitim almaya başlar Câfer, Gazan ustadan

Onu kim tutabilir ustalaşır hep durmadan

Süngü vurmak, güreş yapmada, at sürmekte iyi

Koştururken atı geçmekte altından çok iyi

İmtihan ettiler sınav Kur'ân-ı Kerîm ve hadîsten

Mahâret göstererek aşar kendini kendinden

“Babasından da hünerli etti hak mansıbını”

“Arkadaşlar daha erken gelecektir zamânı”

Evde bir tas çorba koymuştu Saide annesi

Mansıbın almayı düşündü ki yok neşesi

“Ta ki Konstantin'e varmış da babam almış haraç”

Dedi “sabretmelisin” annesi “değiliz muhtaç”

Gitti erkence sabâh mescide âbdest alarak

Kıldılar namâzı sonra sözü Câfer alarak

“Olur konuş” dedi Ömer Gâzî dinler Câfer'i

“Babamın mansıbı hakkım” dedi “sundum hüneri”

“Gerekir en önce” Abdüsselâm dedi “intikâm”

Bazılar haklı Câfer'dir bazılar eder ithâm

“Keşke oğlum demeseydin” dedi annesi ona

Sustu artık Tevâbil hocasının da laflarına

Sordu “kimdir bu hâin Mihriyâyil” diye Câfer

Güçlü kâfir dediler vazgeçirmek istediler

Alarak Aşkâr'ı hazırladı sessizken gece

Kuşanarak silahlandı kılıç kalkan böylece

Üzülür annesi dur derse de olmaz, kararlı

Duâ ister, öper elini, helâllik almalı

Göremez Câfer'i Emir Ömer sabah namâzı

İki yüz askeri yollar bulamazlar aslanı

İhtiyâr bilgeye uğrar vefâdır Müslümanca

Yâd etmişler Hüseyin Gâzî'yi sohbet boyunca

Câfer, Seyyid ama Battal Gâzî Destânı bizim

Diyâr-ı Rûm da bizim, Türkeli'dir der milletim

Çıktı Aşkâr ile çok durmadı Câfer Gâzîmiz

Dualar etti ki Allâh'a olsun isteğimiz

Geldi bir atlı o esnada kızıl altın giymiş

“Sen de kimsin? ” diye mel’un âdî boş boş söylenmiş

“Silâhşör olmaya geldim Nakatos'tur ismim

Ben ki Çin'den çıkarak yollara düştüm geldim”

Belerir gözleri, “ismim Şemâsep benim de

Silahşörlük ile güreşte de yoktur eşim de”

“Heybetimden uyuyamaz Halife yatağında”

Güldü Battal “az dövüşsek usta öğret bana da.”

Övünüp durdu kibirli Şemâsep avanağı

Gâzî gösterdi, hüner onlara, serdi ahmağı

Bağrının ortasından vurarak gürzü Câfer

Gırtlağından ayırır, düştüğü yerde biçer

Etti dâvet dîne önce, inat imâna gelmez

Öyle sert vurdu ki Câfer kellesi artık gezmez

İntikâm aldı o gün hepsini öldürdü tek tek

Kelle doldu çuval, kırmızı oldu kirlenerek

Gâzî anlattı, Tevâbil'de sevinmiş olana

Emir Ömer'de buyurmuş "iyi olmuş yılana"

Başta Abdüsselâm söylendi fakat tam önüne

Düşünce  gâvur kelleleri inanmış sözüne

Yollayıp mektubu verildi haber Halîfeye

Dilimizden salavât olmaya eksik, Nebî'ye