Dördüncü Hikaye 1. Bölüm: Hammer Usta yahut Ahmer-i Tarran ya da Ahmed Gâzî ve dahi Aslen İsme Konulmaz, İsim Hak Edilir

Seyyid Battal Gazi Destanı

-Dördüncü Hikaye-

Hammer Usta yahut Ahmer-i Tarran ya da Ahmed Gâzî ve dahi Aslen İsme Konulmaz, İsim Hak Edilir

Rivayet şöyle ki küffâr kaçıp geldi Bizans’a

Atarak kendini Kayzer yere zırlar, hülâsa

Toplanıp geldi subaylar “bu iş bitmez ağlayıp “

“Toplayıp erleri gitmek gerekir hep durmayıp”

“Muhammedîleri öldürmeli sağ koymamalı

Süvarileri hazırlamalı, asker bulmalı”

Yazdılar dört yana mektup bize saldırmak için

Saldılar bir kişi “Hammer çıkarak çabuk gelsin”

Överek Hammer’i Kayzer dedi “öldür onları”

Vererek emrine Şemmas ve Şemun oğulları

Feridun, Sercail, Mihran ve Kibir baş vezirler

Hepsi yüz bin kadar asker gelerek dikildiler

Çabucak geldi, haber verdi Mansur oğlu Yahya

“Ya Ömer! der şu kadar asker hazırladılar ya “

“Konakladıkları yerler şuralar” der haberci

“Hazır olmak gerekir gazâya düşman hileci”

Açılır sancağı Resûlullah’ın, on beş bin er

Hazırdır gazâya hep, böyle kararlar verdiler

Aşkar’ın oğluna binip dualar etti Câfer

“Ya Rab eyle nasip bozguna uğraya kâfirler”

Câfer’in ahbabı Gâzî Cude’nin çocukları

“Beraber gitmeliyiz yenmeli gâvurcukları”

Gözcülerin ödü patlar geliyor Câfer Gâzî

-İçlerinden geçecek- tuttu Abdülvehhâb Gâzî

“Dedi sabret ya Câfer, kazmalı hendek planlı”

“Namazımız kılalım, ince düşün ihtiyatlı”

Şemun emriyle gelen mektubu elçisi Bilkâs

Okur Emir Ömer... “Ölmeyi hak etti” bilakis

Nar-ı Nur aşkına yazmış girişinde mektubun

Yıkılacak Kâ’be’niz yok olacak demiş mel’un

Nar-ı Nur’muş yani Jesus, değil hazreti İsa

Tanrı derler, oğlu derler değil hazreti İsa

İsa, Davud, Musa hazretleri peygamberimiz

Yıkıl! Onlar bize gelmişti biz Muhammedîyiz

Ne arar bunda akıl, taş kafa ediyor tehdit

Ediyor laf kâ’be’mize, Halifemize.. İfrit

Biliyor, taşmayan sabrın sabır olmadığını

Vurunca şaplağı Câfer, seriyor  düşmanı

“Söyle Şemun iti bilsin alacağız her yeri

Kiliseler olacak Câmi, İstanbul Türk şehri “

Şemun mel’un öğrenir sözleri dönünce Bilkâs

Sabah olunca davul çaldı, savaş yakın temas

Giyinip kuşandılar zırhları, her yer gömgök

Bizimkiler de hazırlandılar, salacağız kök

Çıktılar on iki bin Gâzî Allah Allah diye

-Bir çeşit düello- subay ister mübârezeye

Cude Gâzî tepeler bunları tam yirmi kişi

Heyecanlandı Müminler, tutamaz yüz bin kişi

Sinbat'ın oğlu İlyas çıktı koşarak meydana

Cude Gâzî dövüşür öğleye kadar onunla

Başı sıyrıldı, atı devrildi, yaralandı Gâzî

Yetişip oğlu Süleyman kurtarır çabuk, seri

Yaralamış o gâvur İlyas’ı Şam çeliğiyle

Kaçtı İlyas öfke, sinir ve de boş sözleriyle

Kıldılar öğle namazını Müminler vaktinde

Gözcüler nöbeti bırakmadı, durdu mevzide

Feridun-ı Acemi geldi çıkarak ininden

Süleyman Gâzî’ye indirdi gürzünü kininden

Kırılır kalkanı, kalkar şaha atı Gâzî’nin

Yetişir Musa Gâzî yardımına kardeşinin

Kaçtı, sonra geri geldi şia acem meydana

Said oğlu Ali karşıladı çattın belana

Bir kılıç salladı kâfir, Ali çıkardı boşa

Kuşağından tutup soktu pıçak çevirdi kuşa

Baktı pehlivanı yok kalmadı, bağırdı Şemun

“Çıkacaksın şimdi Hammer, hadi alem duysun”

Ali bir gürz darbesiyle sendeler at üstünde

Abdüsselâm ile kapıştı, Hammer yendi yine

Perişan etti kırk Müslüman askeri, serseri

Sevinir kefere Kayzer, eğlenir veletleri

Üzülerek çekilir ümmet-i Muhammed akşam

Saf tutup kılarlar namazlarını sabah akşam

Ertesi gün gelerek meydana, küffara karşı

Abdülvehhâb Gâzi vaaz etti inletti arşı

“Muhammed aşkına ettim  gâza, varlığım feda

Ölümü arzulayan karşıma çıksın burada”

Süngü hamlesini savurdu Abdülvehhâb Gâzî

Kınından çıktı kılıçlar,  hamleler seri seri

Kırılır kalkanı Abdülvehhâb Gâzî sendeler

Yetişir Emir Ömer kavgaya, göğsünü gerer

-devam edecek-