Üçüncü Hikaye: Toplanıp Geldiler Hüsrana, Battal Yiğit Çıktı Meydana

Koşarak verdi haber Kayzer’e on dörttü ölen

Arakıl ismi Bizans’ın Kayzeri üzülen

 

Saldı muhbirleri, öğrendi Cafer Gazi kimmiş.

“Öldürülsün! Çabucak kesmeli küçükken” demiş

 

Rebi, Şemmas ve Şemun bir de diğer Konstantin

İşte bunlar çocuğuymuş Arakıl Kayzer’in

 

Rebi: “öldürmeliyim ben onu, kesti dayımı “

“Münasiptir ama oğlum diri getir kanlımı”

 

Kurdular seçmece bir ordu hemen, kırk bin asker

Yazdılar mektubu tehdit dolu, yüz vermez Türkler

 

“Diri teslim edeceksin Gazi Cafer’i bize

Eli boş gelse ulak kastederim Kâ’benize “

 

“Bre mel’un” diye yırtar mektubu, it savuşur

Yine suçlar Abdüsselam Cafer’i, boş konuşur

 

“Ne yapar şimdi uyandırdı uyuyan yılanı”

Bırakır sandı pabuç kâfire, yanlış hesabı

 

Aşkar’ın oğlunu eyerledi, kalkan ve kılıç

Tığ-ı Dahhak, Hamza’nın giysiler silah hıncahınç

 

Dua istedi, çıkıp geldi kapısına şehrin

İbrahim açmadı bırakmadı ki gitsin

 

“Ya İbrahim gideceğim küffara karşı ben tek

Ya verip baş ya da çok baş alacağım yenerek”

 

Kapıdan zorla çıkıp gitti Cafer çarpışmaya

Göremeyince sabah namazı başlar sormaya

 

Üzülür Gâzi Ömer bir çare ister beylerden

Dedi Abdüsselam kaçmış olabilir bu yerden

 

Tevabil Gazi hayır yüz çevirmezler gâzadan

Asla korkmaz o mümkün değil, kahpe düşmandan

 

“Hüseyin Gazi kılıcı sadakası yıllardır

Yediniz anca ne yaptın Abdüsselam hep dırdır”

 

“Ettiniz terk gazayı siz oturup koklaşınız

Unutun cenk, karınızla konuşup zırlayınız”

 

Tevabil, Cude Gazi hem çocuklar çıktı yola

Cafer’in dostları silahlı toz duman dört nala

 

Baba dostuyla muhabbet ederek aldı dua

Gazi Cafer kılarak namazını etti veda

 

Ulaşıp geldi, otağ gördü, kâfirlere ait

Sesi duyuldu “Allahuekber!” Korktu bunca it

 

Rebi yollar birini “kim bu öğren gel” diyerek

“Hüseyin Gazi oğlu Cafer benim gürleyerek”

 

“Mihriyayil’i ve on dört beyi kestim ben şöyle

Şimdi sizin sıra Kayzer ve enikler, git söyle”

 

“Diyar-ı Rum olacak hem Müslüman memleketi

Camiler simge olacak bize Türk alameti “

 

Tanus-ı Rumi firenk çıktı ve boş boş konuştu

“keseceğim seni bir darbe vurup” deyip durdu

 

Hamle eyledi kılıç sallayarak hele gâvur

Çekti Gazi Tığ-ı Dahhak ile düştü mendebur

 

Batırıp göğsüne süngüsünü aldı canını

Kaldırıp attı kâfir önüne düştü kalanı

 

Sonra Cumhur denilen alçağı yollar gâvurlar

Bir kılıç darbesi vurdu ki Cafer kanlar akar

 

Aman vermez, Rebi korkup dedi git Kibriyanus

Çabuk yetiş, onu öldür, bize olmadan kâbus

 

Çıkarak meydana gürzüyle on batman

Tutarak kâfiri önler, kırılır küştap kalkan

 

Muhammed Mustafâ aşkıyla alıp gürzü vurdu

Olmayan beyni dağıldı yeri cehennem oldu

 

Tevabil Gazi varıp gördü öldü kibriyanus da

Sıra gelmiş gâvurun önderi İbriyanus da

 

Tutup kartal gibi fırlattı havaya belinden

Vurup indirdi kılıçla, elma sanki kesilen

 

Gaziler geldi Muhammed, Musa, Vahid, Süleyman

Cude oğulları, Allah dediler korksun düşman

 

Emir Ömer ve Müminler gelerek geçti safa

Komutanlar ve de beş bin kişi asker o tayfa

 

Tutuşup cenge yiğitler, indirip kalplerine

Rebi Kayzer ve enikler korkarak inlerine

 

Çekilirken geri, hırslandı Müminler coştular

Savaşın hep beraber der Rebi, korkup kaçtılar

 

“Lat-ı Menat, Jesus’un ismini alçalttınız siz!”

“Savaşın” derse de dinlemedi asker istemsiz

 

Gazi Cafer bakarak gördü kaçar hep düşmanlar

Bize zafer diye bir ses ile sarsılır dağlar

 

Kırdılar düşmanı sağdan veya soldan durmadan

Kestiler küffarı sersemleterek kan, toz, duman

 

Kâfirin sancağı, sancaktarı oldu beş parça

Rebi korkup dedi “amman bre kaçmayın kancıkça”

 

Zemberek, ok atarak panteri öldürmek ister

Mümkünü yok, tutamaz Cafer’i ne haddine düşer

 

Savaşın seyri döner tersine, kıstırıp iti

Eli bağlandı, esir oldu, kader buymuş Rebi

 

Dedi “kurtar kelleni Müslüman ol, gel ya Rebi”

Hidayet kıldı da Allah imana geldi ecnebi

 

Aldılar tam olarak beş bini esir, savaştan

Ganimetler yığılır, hepsini pay eder aslan

 

İki yüz askeri verdik şehid, kılındı namaz

Abdülvehhâb Gazi Kur’an okuyup etti vaaz

 

Emanetler verilir, Cafer’e yollar halife

Ali hazretlerinin sancağı bir de imame

 

Verilir başkomutanlık Gazi’nin mansıbıdır

Olamaz başka şehadetten, Türkün destanıdır

 

Canımız hem kanımız hep sana, baş feda

Rabbimiz tek, salavat çek Resûlullah’a