Battal Gazi Destanı – 4. Hikâye (İkinci Kısım)

Battal Gazi Destanı – 4. Hikâye (İkinci Kısım)

“ Allah iman edenlerin dostudur, onları karanlıklardan aydınlığa çıkarır. “2/257

 

Emir Ömer çatışırken duyulur bir ses heyhat!

Gazi Câfer yetişip geldi at üstünde bizzat.

 

Yine boş konuşur Abdüsselam, sabreder Câfer

Koşturur Aşkar’ı durmaz, tekbir Allahuekber!

 

“Kimse yok muydu bu genç oğlanı yolladınız bana?“

Câfer’i Küçümser Hammer Usta, bak şimdi olana

 

“Evet gencim ama Mihriyayil’i öldüren ben

Beylerinizi öldürüp intikam alan da ben “

 

Sarılıp süngüye “ ben de seni istiyordum “ der

Saldırır Câfer’e Hammer, hızla üstüne gider

 

Çabucak çekti Câfer kamçısını şrak diye

Sararak süngüyü çekip aldı ve çaldı yere

 

Bu sefer öfkeyle gürz çekti ve saldırdı Hammer

Ama Câfer öyle panter gibi çıktı yârenler

 

Gaziler coştu, sevinç doldu oralar, ya Allah

Abdülvehhâb Gazi : “Behey Pehlivanzade! Maşallah“

 

Muhammed Mustafâ aşkına der Tevabil Gâzî

Seni Allah muhafaza ede, galip eyleye bizi

 

Dualar etti Gaziler coşarak hep neşeyle

Parlayan bir kılıcın yansıması ancak böyle

 

Sevinirken Gaziler çarpışıyordu aslan Câfer

Çaktı şimşek gibi bir darbe, afalladı Hammer

 

İkinci hamleyi yapmak için saldırdı Hammer

Elinden kaptı Câfer gürzünü, altından girer

 

 

Öyle bir vurdu ki kalkanına burnundan kanlar

Aktı, paramparça zırhı ile yerden zor kalkar

 

Vakit akşam oldu, Hammer Usta: “yeter bugünlük,

Yarın devam edelim biz” dedi “baya dövüştük”

 

Yiğit Câfer: “peki madem öyle olsun “ diyerek

Kendi çadırına çekilip geldiler dönerek

 

Perişan oldu kâfir, hep üzüldüler, söylenip

Ama Hammer Usta övdü Gazi’yi, pek beğenip

 

Durmadan övdü: “o nasıl hamle etmektir öyle “

Şaştılar küffar-ı hâkisâr: “neler diyor böyle? “

 

Saf tutup kıldı Müminler namazlarını akşam

Sofra kurup yediler, Allah’a şükrederek tam

 

Hareketlendi Câfer, kılığı değişti, Rum gibi

Sordular söyledi “Bizans’a oyunlar etmeli “

 

Yapma, etme diye durdurmaya fırsat vermedi

“Hak Teala’ya emanet ettim kendimi “dedi

 

Varıp geldi otağına Bizans’ın, baktı, durdu

Biri sarhoş olmuş över Câfer’i, Hammer’di bu

 

Takip etti onu Câfer gördü ki bir bağda köşke,

Girdi Hammer, peşine düşer Câfer, dikkatlice

 

Kurulmuş tahtına Hammer, etrafında uşaklar

Anıyor Câfer’i, övgü dolu sözler sıralar

 

Düşünüp durdu Câfer “Müslüman olur mu acep? “

Çıktı karşısına aslan gibi “böyle kalma hep”

 

“Müslüman ol, bana dost ol, canını kurtar, dinle

Cehennem olmasın yerin şereflen tek hak Din’le”

 

Şaştı Hammer, dedi :” Gel güreşelim senle eğer

Yenersen sen beni Müslüman olurum “ söz keser

 

Gece vakti iki ejderha güreşmeye başlar

Bilgece, ustaca alttan ve üstten kapıştılar

 

 

Dolu kalkma hareketi ile düşürmek ister

Ama Câfer boşa çıkarır, bu hamle de düşer

 

Sonra kol çalmaya uğraştı fakat olmaz yine

Câfer Gâzî boşa çıkardı üst üste üç kere

 

Öyle bir hamle etti Gâzî, ayılınca Hammer

Narasıyla Câfer’in, künde de sırt üstü bekler

 

Kuşa dönmüştü, Câfer sordu “tutacak mısın sen

Sözünü, Müslüman olacak mısın artık hemen! “

 

“Yiğit sadık olur sözüne” dedi Hammer Usta

Kelime-i Şahadet getirdi o, bir solukta

 

Hepsi birden oldular Müslüman, tövbe ettiler

Câfer imam oldu, ilk defa secdeye gittiler

 

“Hatırın kalmaya Câfer, sana isim takmalı

Kılıcın hakkı, senin ismini Battal koymalı “

 

“Namın dağlar tepeler aşmalı” söyledi Hammer

“Sana ben ad vereceğim” dedi düşünüp Câfer

 

“Senin adında bu olsun “dedi “Ahmed-i Tarran”

Mazi olsun Roma, intikam alalım küffardan

 

“Beni meydan da yarın imana davet et Battal

Ben o küffara neler edeceğim gör ya Battal!”

 

 

Sonra gün doğdu, sabah oldu, atlanıp geldiler

“Neredesin?” diye haykırdı Câfer cevap bekler

 

Çağırdı meydana Battal sözünden dönmüş Hammer

Sarıldı süngüye Hammer, konuştu keyfekeder

 

“Evet verdim sana söz amma geçersiz, sarhoştum

Davet ettin beni, kabul diyerek boş bulundum”

 

“Halâ var şüpheli şeyler kafamın içinde ”

“Şüphe kalmaz, ayırırsam kafandan gövdeni de “

 

Durmayıp hamleye çıktıysa da mızrağı ile

Hızlanıp çekti elinden sertçe kamçı darbesiyle

 

Çıkarak üstüne Aşkardivzade’nin, dikkatle

Öyle bir tekme çakar Hammer’e tüm kuvvetiyle

 

Yıkılıp tam yedi adım öteye, kaldı yerde

Gelince kendine kartal gibi Battal üstünde

 

Dayayıp hançeri gırtlağına Battal dedi ki

“Ya Ahmed tut sözünü kardeşimiz ol illâki”

 

“Peki Battal” dedi Ahmed söyledi Biiznillah

“Lâ ilâhe illallah Muhammedün resûlullah“

 

“Şimdi sen onları seyret “dedi “bak ne olacak “

“Ne olur yap” dedi Battal ve Ahmed koşturarak

 

Atı üstünde gelip Rumlara karşı konuştu

“Bana artık Ahmed Tarran diyeceksiniz” durdu

 

“Ve de ben Müslüman oldum” dedi şaşırdı Rumlar

Büyülenmiş dediler, içkili sarhoş sandılar

 

Düşünüp bulduğu çaresi Şemun ve Şemmas’ın

Veziri Şehlas’ı yollar: “büyülenmişsin şaştın “

 

“Hele bir gel de aforozlayayım Hammer seni “

Kılıcın darbesi kesti vezirin kellesini

 

Daha sonra biri yollandı, adı Mitran, sordu:

“Dedenin dinini terk ettin, neden böyle oldu? “

 

Onu dâvet ederek İslâm’a, Ahmed konuştu

Ama kâfir kötü laflar edince sonu oldu

 

Daha sonra iki ordu geldi karşı karşıya

Kıyamet koptu, kefere kaçtı ağlaya ağlaya

 

Emir Ömer, Ahmed, Battal Abdülvehhâb Gâzîler

Abdüsselam, Cude Gâzî ve oğulları, Beyler

 

Bizimkiler on iki bin asker hep dövüştüler

Aktı kan, sel gibi artık ya Gâzî ya  Şehitler

 

Müminler az kala - Hakk korusun bizi bozgundan-

Dağılacaktı, inayet isteyip de Allah’tan

 

Açarak ellerini dua etti bizim Battal

Hüda yardım etti Elhamdülillah bize derhâl

 

Kaçışırken kefere aynı şahin görmüş fare

Alemdarlarını öldürdü, alemi binpare

 

Kahpe düşman darmadağın o gün yetmiş bin kâfir

Öldürüldü ve vurup zincire yedi bin esir

 

Müslüman olmayı kabul edenler affedildi

Ganimet dağıtılıp Halifeye de verildi

 

Halifemiz gönülleri yaptı, giydirdi hilât

Dünya da en güzel sözdür, Muhammed’e salavat