Vesîletü'n Necât 6 - Merhabâ Faslı

Resim ve Ressam: Çamlıca’da Koyunlar, Nazmi Ziya GÜRAN

مرحبا فصلى

Merhabâ Faslı

Yaradılmış cümle oldu şâduman
Gam gidüp âlem yeniden buldu cân

Cümle zerrât-ı cihân edüp nidâ
Çağrışuben dediler kim merhabâ

Merhabâ ey âlî sultan merhabâ
Merhabâ ey kân-ı irfân merhabâ

Merhabâ ey sırr-ı Furkân Merhabâ
Merhabâ ey derde dermân Merhabâ

Merhabâ ey bülbül-i bâğ-ı cemal
Merhabâ ey âşinâ-yı zü'l-celâl

Merhabâ ey mâh u hurşîd-i Hüdâ
Merhabâ ey Hak'dan olmayan Cüdâ

Merhabâ ey âsî ümmet melce'i
Merhabâ ey çâresizler eşfa'ı

Merhabâ ey cân-ı bâkî Merhabâ
Merhabâ uşşâka sâkî Merhabâ

Merhabâ ey kurretü'l-aynı Halîl
Merhabâ ey hâs-ı mahbûb-ı Celîl

Merhabâ ey rahmeten li'l-âlemîn
Merhabâ sensin şefîu'l-müznibîn

Merhabâ ey pâdişâh-ı dü-cihân
Senin içün oldu kevn ile mekân

Ey cemâli gün yüzü bedr-i münîr
Ey kamû düşmüşlere sen dest-gîr

Dest-gîrisin kamû üftâdenin
Hem penâhı bende vü âzâdenin

Ey gönüller derdinin dermânı sen
Ey yaradılmışların sultânı sen

Sensin ol sultân-ı cümle enbiyâ
Nûr-ı çeşm-i evliyâ vü asfıyâ

Ey risâlet tahtının sen hâtemi
Ey nübüvvet mührinin sen hâtemi

Çünkü nûrun rûşen etdi âlemi
Gül cemâlin gül-şen etdi âlemi

Oldu zâil zulmet-i cehl ü dalâl
Buldu bâğ-ı ma'rifet ayn-ı kemâl

Yâ Habiba'llâh bize imdâd kıl
Son nefes dîdârın ile şâd kıl

Ger dilersiz bulasız oddan necât
Aşk ile derd ile eydün es-Salât

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ

Şâdumân: Memnûn.
Zerrât-ı cihân: Cihanın zerreleri.
Kân-ı irfân: İrfan kaynağı.
Sırr-ı Furkân: Kur'ân'ın sırrı.
Bülbül-i bâğ-ı cemâl: Güzellik bağının bülbülü.
Âşinâ-yı zü'l-Celâl: Zü'l-Celâl olan Allah'ı tanıyan.
Mâh u hurşîd-i Hüdâ: Allah'ın güneşi ve ayı. Cüdâ: Ayrı.
Melcei: Sığınağı; eşfa'ı: En çok şefaat edecek olanı.
Kurretu'l-ayn: Gözlerin sürûru; Hâs mahbûb-ı Celîl: Allah'ın en çok sevdiği kul.
Şefi'u'l-müznibîn: Günahkârlara şefâat edecek olan.
Pâdişah-ı dil-cihân: Dünya ve âhiretin sultanı.
Kevn: Varlık, alem.
Bedr-i münîr: Parlak dolunay.
Kamû: Bütün; dest-gir: Elinden tutan.
Üftâdenin: Düşkünlerin.
Penâhı bende vü âzâdenin: Hürlerin ve esirlerin sığınacağı yer.
Evliyâ vü asfıyâ: Seçkin kullar.
Nübüvvet mihri: Peygamberlik güneşi.
Rûşen: Aydınlık; Gül-şen: Gül bahçesi.

Kaynak:
Süleyman Çelebi ve Mevlîd  - Bilal Kemikli (2018 Mart-İstanbul) Türkçeyi Kuranlar Serisi KETEBE Yayınları Sayfa: 39

Türkçe Mütercimi:  Hüseyin SAYKILI
Tashih: Abdurrahim ÇAYLAR